Bane Literary Society

انجمن ادبی بانه

سهرهتا چیرۆک شێعر وتار ههواڵ وتووێژ کتێب فستیڤاڵ دراوسێکان

پرده را از پنجره بگیرم تو می مانی پشتش

جاده ها خنده هايشان را همه به من زدند

تو  هم باران ديشب را گردن من انداختي

آب هاي پاشيده هميشه به طرف من مي آيند

ماشين ها بوقم مي زنند

و مردم هاي با چتر به من خيس مي گويند

دارم پر مي شوم از آب تهي از آب

كفش هاي من زير باران باشد يا بالاي باران باز هم خيس است

رعد و برقم را صدا بزنيد

صدا ندارد

برق هم ندارد

اما باران را ديگر شرمنده...

بارانت تمام نشده

ابرها را برايم پست مي كند

من پاكت را باز نكرده

بارانم سرازير مي شود

چتر به چه درد بارنم مي خورد

دود بخاري دور سرم پيچيده

سياه بودنش را به رُخم مي كشد

عكس هاي روي ديوار يك ميخ اضافه مي خواهند و

من كمي سردرد

پنجره را نبسته جلوي بوق هايشان سبز مي شوم

تا تُرمُزم بگيرند

به من فحش تحويل داده ، جايش ملودي بگيرند

و دهان هاي پر از آبشان را ، باران

شرمنده ....

گل هاي اتاق دارند مي ميرند

از بي باراني كه بيرون دارد خفه ام مي كند

پنجره اتاق چند نرده داشته باشد

تا بتوانم چشمانم را در آن جاي بدهم

¹ خيابان را هزار بار رفتم

و

آمدم بار هزار º

رصا سوری

خانه کارگاه داستان شعر مقاله گزارش گفتگو کتاب فستیوال پیوندها